از من به او روا خواهند داشت گويا با فاطمه حاضرم و مىنگرم كه ظلم و ذلت داخل بسراى او مىشود و هتك حرمت او مىگردد و حق او را غصب مىنمايند و او را از ارثش منع مىكنند و پهلوى او را مىشكنند و جنين او را سقط مىكنند و او فرياد مىكند كه يا محمداه و استغاثة مىكند و كس بفرياد او نمىرسد همواره بعد از من محزون و مغموم و گريان خواهد زيست از جانبى از انقطاع وحى از خانه او در ملال است و از طرفى در مصيبت من در سوز و گداز است بر وى وحشت و دهشت فرود مىآيد گاهى كه تاريكى شب او را فرامىگيرد و صوت قرآن و تهجد مرا استماع نمىكند لاجرم خود را ذليل مىبيند از پس آنكه در ايام زندگانى پدر عزيز بوده اين وقت خداوند انيس فاطمه مىفرمايد فرشتگان را تا او را ندا درمىدهند چنان كه مريم بنت عمران را و مىگويند اى فاطمه همانا خداوند برگزيد ترا و پاكيزه ساخت و از تمامت زنان عالميان گزيده‌تر داشت هان اى فاطمه خداى را عبادت كن و تقديم ركوع و سجود فرما با راكعين سپس فاطمه در بستر بيمارى مىافتد أن وقت خداوند مريم دختر عمران را از براى پرستارى او مبعوث مىنمايد و در مرض آن حضرت انيس او مىشود اين وقت فاطمه عليها السلام عرض مىكند اى پروردگار من مرا ازين زندگانى باهل دنيا سآمتى بزرگ و ضجرتى عظيم فروگرفته همىخواهم با پدر خويش پيوسته شوم پس خداوند مسئلت او را به اجابب مقرون فرمايد و او است اول كسى از اهل بيت من كه با من ملحق مىشود پس مىآيد بنزد من در حالى كه محزون است و مكروب است و مغموم است و مغضوب است و مقتول ( فاقول عند ذلك اللهم العن من ظلمها و عاقب من اغضبها و ذلل من اذلها و خلد فى النار من ضرب جنبها حتى القت ولدها فتقول الملائكة آمين عند ذلك ) .